9 Eylül 2011 Cuma

Hayırlı Cumalar

Anne karnındaki ikizler gün geçtikçe büyüyorlarmış.Bu arada etraflarında olup bitenleri fark ediyorlarmış. Bulundukları güvenli yeri tanıdıkça mutlulukları artmış. Birbirlerine hep aynı şeyi söylüyorlarmış; ''Anne karnına düşmemiz burada yaşamamız ne harika değilmi? Hayat ne güzel...'' Büyüdükçe içinde yaşadıkları dünyayı keşfe koyulmuşlar. Hayatın kaynağını araştırırken, karşılarına anneleriyle bunları birbirine bağlayan kordon çıkmış. Bu kordon sayesinde hiçbir zahmet çekmeden güven içinde büyüdüklerini tesbit etmişler; ''Annemizin şefkati ne kadar büyük,bize bu kordonla ihtiyacımız olan herşeyi gönderiyor'',demişler.. Artık aradan aylar geçtikçe hızla büyüyorlarmış.Bu değişiklikleri hayretle gözlemlerken bir gün gelip bu rahat dünyayı terk edeceklerinin işaretlerini almaya başlamışlar. İkizin biri diğerine sormuş; ''Neler oluyor ? Bütün bu olanların anlamı ne? '' Öteki daha sakin ve aklı başındaymış. ''Bütün bunlar bu dünyada daha fazla kalamıyacağımız anlamına geliyor,galiba burdaki hayatımızın sonuna yaklaşıyoruz '' demiş.. ''Ama ben gitmek istemiyorum. '' diye haykırmış kardeşi, ''Hep burda kalmak istiyorum.'' Diğeri onu teselli etmeye çalışmış. ''Elimizden gelen bişey yok belki doğumdan sonra da hayat vardır '',demiş. ''Bize hayat veren bu kordon kesildikten sonra bu nasıl mümkün olabilir ? '' Diye ümitsizce söylenmiş diğeri... ''Bizden öncede birileri buraya gelmiş ve gitmiş hiçbiri geri gelmemiş ki bize doğumdan sonra hayat olduğunu söylesin..'' ''Hayır bu herşeyin sonu olacak...''demiş ve eklemiş.. ''Belki de anne diye bişey de yok..'' ''Olmak zorunda !'' diye itiraz etmiş kardeşi; ''Buraya başka türlü nasıl gelebiliriz ki? '' ''Sen hiç anneni gördün mü? ''diye üstelemiş öteki. ''O belki de sadece zihnimizde var.Bi anne düşüncesinin olduğu bizi rahatlattığı için onu belki biz uydurduk.'' Anne rahmindeki son günler bu şekilde sorgulamalarla geçip gitmiş. Sonunda doğum vakti gelmiş. İkizler dünyalarını terk ettiklerinde gözlerini başka bi dünyaya açmışlar ve sevinçten ağlamaya başlamışlar.. Çünkü gördükleri manzara hayallerinin kat ve kat ötesindeymiş....
( buradan çaldım http://umutsepeti.blogspot.com/ )
Hayallerimizin de ötesinde gerçeklere kavuşabilmek,yarınlara umut ve inançla ulaşabilmek duası ile....
Herkese Hayırlı Cumalar

4 yorum:

AYÇA dedi ki...

Ne kadar guzel... İste o bilinmezlik beni de bazen zorluyor. Her sonun bir başlangıcı hep vardır umarim...

Nilhan - Küçük Mucizem dedi ki...

Umarım bitiş böyle buhteşem bir başlangıca gebedir.
Var mı anne olmak gibisi???

şirin butik dedi ki...

anne karnındayken nasıl bu dünyayı bilmiyorsak ve bize inanılmaz geliyorsa ahiret içinde aynı şey geçerli.insna bilmediğinden korkuyor.Yaradan bize ne güzel örnekler gösteriyor. teşk. paylaşımın için ..

Kokosss ;))) kelebek dedi ki...

cok guzellllllll,annelık tarıfı olmayan bırsey..yasamadıklarını yasadıgın ama tarıf edemeıgın duygu gercketn